The History of the Psychology of Cosmetic Treatments

Psychology of Cosmetic Treatments head

The History of the Psychology of Cosmetic Treatments

The history of the psychology of cosmetic treatments goes back a long way and reflects the changing ideals of beauty through the ages. The psychology of beauty standards is a fascinating subject that has changed greatly through the ages, influenced by cultural, social and economic factors.

Een van de vroegste gedocumenteerde gevallen van plastische chirurgie stamt uit het oude India (600 v.Chr.). De chirurg Sushruta, “vader van de plastische chirurgie” genoemd, beschreef in zijn boek, Sushruta Samhita, technieken voor huidtransplantaties, zoals de reconstructie van een neus (rhinoplastiek) met behulp van een huidflap van het voorhoofd. Dit werd vaak toegepast bij mensen die gestraft waren door middel van neusamputatie.

De geschiedenis van cosmetische behandelingen en ingrepen vervolgde zijn weg in het oude Egypte (circa 4000 v.Chr.). Egyptenaren stonden bekend om hun uitgebreide schoonheidsrituelen. Ze gebruikten natuurlijke ingrediënten zoals malachiet, galena (voor eyeliner), honing, aloë vera en oliën om hun huid te verzorgen en hun ogen te accentueren. Cleopatra zou bijvoorbeeld baden in ezelinnenmelk hebben genomen om haar huid zacht te houden. Egyptische artsen verrichtten eenvoudige operaties om beschadigingen aan oren of lippen te herstellen.

Hierna volgden het oude Griekenland en Rome (van circa 1000 v.Chr. tot 476 n.Chr.). Grieken en Romeinen gebruikten ook cosmetica, vaak om hun status en welvaart te tonen. Ze maakten gebruik van loodwit om hun huid bleek te maken, wat een teken van adel was. Daarnaast werden er verschillende oliën, crèmes en parfums gebruikt. Romeinse artsen, zoals Aulus Cornelius Celsus, schreven ook over ingrepen die gericht waren op het verbeteren van fysieke kenmerken, waaronder de correctie van oorvervormingen.

In middeleeuws Europa (van circa 500 tot 1500 n.Chr.) werd make-up vaak geassocieerd met zondigheid en immoraliteit, vooral onder de kerkelijke autoriteiten. Desondanks bleven edelvrouwen hun huid bleken met loodhoudende crèmes en hun lippen en wangen licht kleuren met natuurlijke pigmenten. De medische kennis stond in deze periode grotendeels stil, en ook cosmetische chirurgie werd grotendeels genegeerd of zelfs verboden door de kerk. Er was echter enig voortschrijdend werk in de islamitische wereld, waar medische kennis behouden en verder ontwikkeld werd.

 

In de renaissance (van circa 1300 tot 1700 n.Chr.) kwam cosmetica weer in de mode, vooral onder de Italiaanse en Franse adel. Bleke huid werd nog steeds als een teken van schoonheid beschouwd, en vrouwen gebruikten allerlei middelen om dit effect te bereiken, inclusief gevaarlijke stoffen zoals lood en kwik. Wangen en lippen werden vaak geaccentueerd met plantaardige kleurstoffen. De hernieuwde interesse in wetenschap en kunst leidde tot een heropleving van chirurgische technieken. Italiaanse artsen, zoals Gaspare Tagliacozzi, experimenteerden met chirurgische procedures om gezichtsdefecten te corrigeren, zoals het herstellen van een verminkte neus. Tagliacozzi publiceerde een werk over reconstructieve chirurgie, wat een van de eerste gedetailleerde verhandelingen was over plastische chirurgie.

In het victoriaanse tijdperk en de decennia daarna (van circa 1840 tot 1950) werd make-up meestal in het geheim gebruikt, omdat het publiekelijk dragen ervan werd beschouwd als onfatsoenlijk. Natuurlijke schoonheid werd geprezen, maar vrouwen bleven poeders en crèmes gebruiken om hun teint te verbeteren. Hiernaast werden door ontwikkeling van anesthesie en antiseptische technieken, ingewikkeldere operaties mogelijk gemaakt. De Britse chirurg Joseph Carpue voerde in 1814 een succesvolle reconstructie van de neus uit, wat wordt beschouwd als een mijlpaal in de moderne plastische chirurgie. Tijdens deze periode werd ook een toename gezien in reconstructieve ingrepen voor mensen met verwondingen en aangeboren afwijkingen.

In the early 20th century, around the time of the First and Second World Wars, the rise of the film industry had a major impact on the popularity of make-up. Brands such as Max Factor and Maybelline were founded, making cosmetics more accessible to the general public. The World Wars were a turning point for plastic surgery. Many soldiers returned home with serious facial and body injuries, which led to the need for reconstructive surgery. Surgeons such as Sir Harold Gillies, known as the father of modern plastic surgery, and his nephew Archibald McIndoe, pioneered techniques for reconstructing faces and limbs. This laid the foundation for both reconstructive and cosmetic surgery.

In het midden tot laat in de 20e eeuw leidde de ontwikkeling van nieuwe technologieën en ingrediënten tot de opkomst van antiverouderingscrèmes, zonnebrandcrème en gespecialiseerde huidverzorgingsproducten. Daarnaast werden plastische chirurgie en niet-invasieve procedures zoals botulinetoxine en chemische peelings steeds gebruikelijker. Na de oorlog werd plastische chirurgie steeds vaker gebruikt voor esthetische doeleinden. De vraag naar cosmetische procedures nam toe en de technieken werden verfijnd. Procedures zoals facelifts, borstvergrotingen (met siliconenimplantaten in de jaren 1960) en liposuctie (ontwikkeld in de jaren 1970) werden steeds gebruikelijker.

Tegenwoordig zijn cosmetische ingrepen toegankelijker en meer geaccepteerd dan ooit tevoren. Naast traditionele producten en procedures zijn er nu geavanceerde technologieën beschikbaar, zoals laserbehandelingen, fillers en geavanceerde huidverzorgingsproducten. De trend verschuift naar natuurlijke resultaten en gepersonaliseerde behandelingen, waarbij veiligheid en ethiek steeds belangrijker worden. Moderne technologieën zoals 3D-printen voor implantaten en geavanceerde laserchirurgie hebben de mogelijkheden voor zowel reconstructieve als esthetische chirurgie verder uitgebreid. Daarnaast is er een groeiende aandacht voor genderbevestigende chirurgie en esthetische ingrepen voor verschillende huidtypes en etniciteiten.

De geschiedenis van cosmetische behandelingen weerspiegelt de cultuur, technologie en schoonheidsidealen van elke periode. Van oude rituelen tot moderne, hoogtechnologische procedures, cosmetica heeft altijd een belangrijke rol gespeeld in het menselijke streven naar schoonheid.